vokal
Noun, Adjective名词, 形容词
元音 / 嗓音 / 敢言的
释义
1. 语言学:通过声带振动发出的声音,无阻碍或收缩,用字母a, e, i, o, u表示。 2. 人类说话、唱歌或诵读时发出的声音。 3. 在表达观点、意愿等方面直言不讳、勇敢的。
例句
Pada bulan puasa, kami lebih banyak membuat latihan bagi memantapkan mutu vokal dan persembahan kumpulan.
在斋戒月期间,我们进行了更多的练习,以提高我们的嗓音质量和团队表演。
Pemidato mestilah memiliki vokal yang baik bagi memastikan pengucapannya menarik minat khalayak.
演讲者必须具备良好的嗓音,以确保其演讲能吸引听众。
Ada wanita yang lebih vokal kerana tidak mahu diperkotak-katikkan oleh kaum lelaki.
有些女性更敢于直言,因为她们不想被男性摆布。