terpencil

Verb, Adjective动词, 形容词

偏僻;孤立

释义

1. 与他人或团体隔绝或分离;2. 远离他人或团体;3. (指案例、问题等) 罕见。

例句

  • Kawasan itu masih terpencil dan penuh paya.

    那里依然偏僻,且到处是沼泽。

  • Bob duduk di meja makan yang terpencil.

    Bob坐在偏僻的餐桌旁。

  • Penyakit itu ialah kes terpencil sahaja.

    这种病只是个别案例。