terpencil
Verb, Adjective动词, 形容词
偏僻;孤立
释义
1. 与他人或团体隔绝或分离;2. 远离他人或团体;3. (指案例、问题等) 罕见。
例句
Kawasan itu masih terpencil dan penuh paya.
那里依然偏僻,且到处是沼泽。
Bob duduk di meja makan yang terpencil.
Bob坐在偏僻的餐桌旁。
Penyakit itu ialah kes terpencil sahaja.
这种病只是个别案例。