terpancar

Intransitive Verb动词

喷射 / 流露 / 散发

释义

1. 喷出或溅出;2. 显露或可见;3. 从口中说出或心中产生。

例句

  • Air jernih terpancar dari batu itu.

    清澈的水从石头中喷涌而出。

  • Kegembiraan terpancar pada wajah setiap murid di puncak Bukit Broga.

    每个学生的脸上都流露出喜悦。