terkucil

Verb动词

尿失禁 / 掉出 / 被开除

释义

1. 无意中尿失禁; 2. (指牙膏、洗发水等) 从孔中挤出或从原位滑出; 3. 被开除或从家庭、协会等中剔除

例句

  • Adik terkucil dalam seluar kerana lewat ke tandas.

    弟弟因为来不及去厕所而尿在裤子里了。

  • Wanita boleh terkucil beberapa titis air kencing semasa batuk.

    女性在剧烈咳嗽时可能会漏出几滴尿。