terkontang-kanting

释义

1. (指悬挂物) 摇晃; 2. 孤立无援，没有方向或指导; 3. 艰难地独自做某事

例句

• Budin leka melihat gantungan botol-botol yang terkontang-kanting mengikut tiupan angin yang agak kuat.

  布丁入神地看着随强风摇晃的瓶子挂饰。

• Mujurlah ada Najiha dan suaminya, jika tidak, pasti dia terkontang-kanting seorang diri di bumi asing itu.

  幸好有纳吉哈和她的丈夫，否则他肯定会孤立无援地在那片异国他乡独自生活。

• Aishah terkontang-kanting menghadapi hidupnya sendiri dengan menjalankan perniagaan secara kecil-kecilan.

  艾莎艰难地独自经营小生意来面对生活。