terkebil-kebil

Verb动词

眨眼

释义

1. (眼睛)因困惑、惊讶等反复眨动

例句

  • Dia terkebil-kebil memandang isterinya.

    他眨着眼空洞地看着妻子。

  • Dia tinggalkan aku terkebil-kebil sendirian.

    他离开留下我一个人眨着眼不知所措。