terkebil-kebil
Verb动词
眨眼
释义
1. (眼睛)因困惑、惊讶等反复眨动
例句
Dia terkebil-kebil memandang isterinya.
他眨着眼空洞地看着妻子。
Dia tinggalkan aku terkebil-kebil sendirian.
他离开留下我一个人眨着眼不知所措。
Verb动词
眨眼
1. (眼睛)因困惑、惊讶等反复眨动
Dia terkebil-kebil memandang isterinya.
他眨着眼空洞地看着妻子。
Dia tinggalkan aku terkebil-kebil sendirian.
他离开留下我一个人眨着眼不知所措。