tarbil

Noun名词

弹弓 / 投石器

释义

1. 用于投掷碎石等的工具。 2. 古典语,用于投掷石子或泥弹的弓。 3. 古典语,从该工具发射出的物体,如箭或泥弹。

例句

  • Dia naik unta sambil pegang tarbil.

    他骑着骆驼拿着弹弓。

  • Tentera melontar bangkai guna tarbil.

    士兵用弹弓投掷尸体。

  • Penunggu pintu itu terkena tarbil lalu menjerit.

    守门人被弹弓击中后尖叫。