muncung

Noun名词

嘴 / 尖端 / 喷嘴

释义

1. 动物的嘴。 2. 枪、水壶等的尖端。 3. 撅起的嘴唇。 4. 尖端或前端。 5. 瓶口等。

例句

  • Muncung ikan itu mencucuk kakinya.

    鱼嘴刺伤了他的脚。

  • Dia menghalakan muncung senapangnya ke arah harimau.

    他将枪口对准了老虎。

  • Dia ketawa melihat muncung adiknya yang merajuk.

    他看着弟弟因闹别扭而撅起的嘴笑了。