merecup

Verb动词

萌芽 / 涌现

释义

1. (指稻种、豆类等) 开始生长或大量发芽;2. (指小鱼等) 浮出并大量跳跃;3. (指发展等) 大量生长并迅速发展;4. (指问题、想法等) 突然产生。

例句

  • Pucuk baru mula merecup.

    新芽开始萌发。

  • Ikan merecup untuk makan.

    鱼儿跳起来抢食。

  • Soalan merecup dalam fikiran.

    问题在他脑中涌现。