merebung

Verb动词

长出竹笋 / 初生

释义

1. 长出竹笋。 2. (指才智、思想、经验等)处于初期、年轻且未成熟阶段。 3. (指胡须等)长得像竹笋。

例句

  • Rumpun bambu itu mulai merebung.

    竹丛开始 merebung 了。

  • Ketika masih muda, akalmu masih merebung.

    年轻时,你的心智还在 merebung 阶段。