merebung
Verb动词
长出竹笋 / 初生
释义
1. 长出竹笋。 2. (指才智、思想、经验等)处于初期、年轻且未成熟阶段。 3. (指胡须等)长得像竹笋。
例句
Rumpun bambu itu mulai merebung.
竹丛开始 merebung 了。
Ketika masih muda, akalmu masih merebung.
年轻时,你的心智还在 merebung 阶段。
Verb动词
长出竹笋 / 初生
1. 长出竹笋。 2. (指才智、思想、经验等)处于初期、年轻且未成熟阶段。 3. (指胡须等)长得像竹笋。
Rumpun bambu itu mulai merebung.
竹丛开始 merebung 了。
Ketika masih muda, akalmu masih merebung.
年轻时,你的心智还在 merebung 阶段。