mencampakkan

释义

1. 扔掉；2. 乱放；3. 抛弃（某人）；4. 摒弃（原则）。

例句

• Latif berasa amat geram dan terus mencampakkan surat yang dibacanya itu ke lantai.

  Latif感到非常愤怒，直接把读过的信扔到地板上。

• Tergamak dia mencampakkan ibu kandungnya ke rumah orang tua.

  他竟然忍心把亲生母亲抛弃在养老院。

• Begitu mudah dia mencampakkan prinsip yang dijulangnya selama ini.

  他如此轻易地摒弃了他一直坚持的原则。