memuncung
Verb动词
撅嘴
释义
1. (关于嘴)因生气、闹别扭等而撅起。 2. 处于嘴向前撅起的状态。
例句
Mulut anaknya mula memuncung apabila kehendak tidak dipenuhi.
当要求未被满足时,她孩子的嘴开始撅起。
Verb动词
撅嘴
1. (关于嘴)因生气、闹别扭等而撅起。 2. 处于嘴向前撅起的状态。
Mulut anaknya mula memuncung apabila kehendak tidak dipenuhi.
当要求未被满足时,她孩子的嘴开始撅起。