memancutkan
Verb动词
喷射
释义
1. 由于高压,从容器、地面等中猛烈喷出(水、油等)
例句
Tanah kering itu tiba-tiba memancutkan air jernih.
干旱的土地突然喷出清澈的水。
Bomba memancutkan air ke arah api yang marak.
消防员向大火喷水。
Verb动词
喷射
1. 由于高压,从容器、地面等中猛烈喷出(水、油等)
Tanah kering itu tiba-tiba memancutkan air jernih.
干旱的土地突然喷出清澈的水。
Bomba memancutkan air ke arah api yang marak.
消防员向大火喷水。