kesepian

Noun, Verb名词, 动词

寂寞 / 孤独

释义

1. 寂静的状态;2. 处于寂寞的状态。

例句

  • Dia berpantun untuk menghilangkan kesepian.

    他通过吟诵班顿来消除寂寞。

  • Dia mula berasa resah dan kesepian.

    他开始感到不安和寂寞。