kebinatangan

释义

1. 像动物一样的行为、脾气或本性。

例句

• Kebinatangan dan kemanusiaan bermula dari persekitaran.

  兽性和人性源于环境。

• Sifat kemanusiaan bertukar menjadi kebinatangan, yang kuat menindas yang lemah.

  人性变成了兽性，强者欺压弱者。