kebiasaan

释义

1. 经常做的习惯或做法。 2. 社会日常生活中常见的行为方式。 3. 使用某物的习惯状态。

例句

• Kebiasaan memekik ketika memarahi anak-anak me­nukar aku daripada seorang yang lemah lembut kepada seseorang yang garang.

  责骂孩子时大喊大叫的习惯，把我从一个温柔的人变成了一个凶悍的人。

• Memang telah menjadi kebiasaan Encik Suffian menaikkan semangat para pemainnya sebelum berlawan.

  苏菲安先生在比赛前鼓舞球员士气已成为一种习惯。