keajaiban

释义

1. 令人惊奇、赞叹和非凡的性质或状态; 2. 令人惊奇、赞叹和非凡的事物; 3. 非凡的能力

例句

• Teknologi itu memaparkan keajaiban makhluk masa lampau.

  该技术展示了古代生物的奇迹。

• Tiada keajaiban yang hebat selain ciptaan Tuhan.

  没有比上帝创造的更神奇的奇迹。

• Taj Mahal ialah salah satu keajaiban dunia.

  泰姬陵是世界奇迹之一。

• Muhammad menggunakan keajaiban tandukannya untuk menang.

  穆罕默德利用他神奇的头球赢得了比赛。