iftar
Verb, Noun动词, 名词
开斋
释义
1. 斋戒结束(开斋); 2. 开斋用的食物和饮料
例句
Selesai iftar mereka pun menunaikan solat Maghrib berjemaah.
开斋后,他们便集体进行了昏礼。
Banyak masjid menyediakan iftar yang berupa bubur lambuk setiap kali Ramadan.
每逢斋月,许多清真寺都会提供以什锦粥(bubur lambuk)形式的开斋食物。