iftar

Verb, Noun动词, 名词

开斋

释义

1. 斋戒结束(开斋); 2. 开斋用的食物和饮料

例句

  • Selesai iftar mereka pun menunaikan solat Maghrib berjemaah.

    开斋后,他们便集体进行了昏礼。

  • Banyak masjid menyediakan iftar yang berupa bubur lambuk setiap kali Ramadan.

    每逢斋月,许多清真寺都会提供以什锦粥(bubur lambuk)形式的开斋食物。