hembus

Noun, Verb名词, 动词

吹 / 呼气

释义

1. 空气、呼吸、烟雾等的流动。 2. 通过口或鼻呼出空气、呼吸、烟雾的行为。 3. 见 menghembus。

例句

  • Bau rokok keluar dari hembus nafasnya.

    从他的呼吸中闻到了烟味。

  • Angin yang hembus buat mereka sejuk.

    风的吹拂让他们感到冷。

  • Sekali hembus, lilin itu terpadam.

    一口气就把蜡烛吹灭了。