fakir
Noun, Adjective, Pronoun名词, 形容词, 代词
穷人 / 苦行者 / 贫穷的
释义
1. 极度贫穷,收入无法满足基本需求,有权接受天课的人 2. 为追求灵魂完美或纯洁而故意过贫困生活的人 3. (形容生活、状况等)贫穷且匮乏 4. 第一人称代词,意为“贫道”或“卑职”,用于谦称
例句
Baginda memberi sedekah kepada fakir miskin.
陛下向穷人施舍。
Raja itu hidup sebagai fakir.
那位国王过着苦行者的生活。
Biarlah hidupku fakir asalkan mulia di akhirat.
任凭我贫穷,只要在后世尊贵即可。
Apa tujuan tuan datang ke rumah fakir ini?
阁下到访寒舍有何贵干?