distingtif

释义

1. （关于特征、性质等）清楚地将某物或某人与他人区分开来

例句

• Bahasa ini tiada ciri yang distingtif dalam tatabahasa.

  这种语言在语法上没有独特的特征。

• Kejayaan bergantung pada ilmu dan kualiti diri yang distingtif.

  成功取决于知识和独特的个人素质。