daif

Adjective形容词

弱势 / 贫穷 / 虚弱

释义

1. 因无财产、地位、权力而虚弱且匮乏;2. (指国家、地区) 发展落后或不完善;3. (指道路、建筑) 因陈旧损坏而破烂;4. (指人) 无力、虚弱;5. (指圣训、叙述) 不可靠,不符合论证条件;6. (指思想、知识) 弱、不成熟。

例句

  • Dia sedar akan keadaan hidupnya yang serba daif.

    他意识到自己生活极其贫困。

  • Kebanyakan orang kulit hitam di Amerika tinggal di kawasan yang daif.

    美国大多数黑人居住在贫困地区。

  • Mereka bergotong-royong untuk membaik pulih sebuah rumah daif yang dihuni oleh lapan sekeluarga.

    他们齐心协力修缮了一间住着八口之家的破旧房屋。