bisu
Adjective, Noun, Adverb形容词, 名词, 副词
哑 / 沉默
释义
1. (指人) 天生或因伤病无法说话; 2. (指人) 因生气、震惊等而不说话; 3. (指情况) 安静,无声; 4. 天生或因伤病无法说话的状态; 5. (看某人或某事) 沉默不语
例句
Fatimah menjadi bisu sejak kecil.
玛丽亚在一岁时因患上神秘疾病而变哑。
Muhammad menjadi bisu kerana terkejut.
拉兹兰因听到好友去世的消息而变得沉默僵硬。
Karim terpaku bisu melihatnya.
卡里姆目睹那件事,惊呆得说不出话来。