beruntai

Verb动词

成串 / 有文采

释义

1. 呈串状或链状;2. (比喻) 话语、诗句等有文采或结构

例句

  • Mutiara yang beruntai emas atau perak dijual di kedai itu.

    那家店里卖着金或银串的珍珠。

  • Dalam bicara guru, beruntai seribu doa dan pasrah dipanjatkan agar kamu semua berjaya.

    在老师的话语中,串联着千千万万的祈祷与寄托,希望你们都能成功。