bertumbuk

Verb动词

打架 / 捣碎 / 碰撞

释义

1. 互相殴打; 2. 用杵捣碎; 3. 遇到困难; 4. 碰撞; 5. 不小心撞到人/物; 6. 视线相遇; 7. 时间吻合。

例句

  • Wakil-wakil itu mula bertumbuk.

    代表们开始互相殴打。

  • Kacang tanah bertumbuk jadi inti apam balik.

    捣碎的花生是曼煎糕的馅料。

  • Lututnya bertumbuk dengan kaki meja.

    他的膝盖撞到了桌脚。