bertumbuk
Verb动词
打架 / 捣碎 / 碰撞
释义
1. 互相殴打; 2. 用杵捣碎; 3. 遇到困难; 4. 碰撞; 5. 不小心撞到人/物; 6. 视线相遇; 7. 时间吻合。
例句
Wakil-wakil itu mula bertumbuk.
代表们开始互相殴打。
Kacang tanah bertumbuk jadi inti apam balik.
捣碎的花生是曼煎糕的馅料。
Lututnya bertumbuk dengan kaki meja.
他的膝盖撞到了桌脚。