bertuah

释义

1. 运气好; 2. (指人或物) 能给人带来好运; 3. (古语) 处于受诅咒状态; 4. (形容词) (指人、地方等) 善良且高贵

例句

• Dia bertuah jadi murid Cikgu Johan.

  他很幸运能成为Johan老师的学生。

• Nombor 9 ialah nombor bertuah.

  数字9是幸运数字。

• Parameswara dan pengikutnya sependapat menyatakan bahawa tempat itu sangat bertuah dan sesuai dijadikan negeri.

  拜里米苏拉和他的追随者一致认为那个地方非常吉祥，适合建国。