bertimbalan

Verb动词

平衡 / 并排 / 呼应

释义

1. 处于同等或平衡状态;2. 处于并排或左右相邻的位置;3. (指赞美诗、枪声等)互相呼应或应答

例句

  • Raja Melaka menaiki gajah, bertimbalan dengan Raja Muda.

    马六甲国王骑象与年轻国王同行。