bersahaja

Adjective形容词

自然 / 朴素 / 平静

释义

1. 自然(不造作); 2. 朴素(不夸张); 3. 平静(不显露情绪); 4. 随意; 5. 古老; 6. 休息

例句

  • Gurauan bersahaja guru itu mencuit hati kami.

    老师那自然的玩笑逗乐了我们。

  • Penampilannya sangat bersahaja dengan baju-T.

    他只穿T恤,打扮非常朴素。

同义词