berputus-putus
Verb动词
断断续续
释义
1. 不连续; 2. 停停顿顿
例句
Rajah itu dilukis dengan garisan berputus-putus.
那张图是用虚线画的。
Penulis tidak berputus-putus menerima jemputan kahwin.
作者不断收到结婚请帖。
Verb动词
断断续续
1. 不连续; 2. 停停顿顿
Rajah itu dilukis dengan garisan berputus-putus.
那张图是用虚线画的。
Penulis tidak berputus-putus menerima jemputan kahwin.
作者不断收到结婚请帖。