berpantang

Verb动词

禁忌 / 戒口

释义

1. 处于不能吃或做某事的状态,以免造成伤害;2. 有禁止或阻碍做某事。

例句

  • Masa berpantang, dia makan ikan masin dan minum air akar.

    在坐月子期间,她吃咸鱼配饭并喝草药水。

  • Sejak sakit, dia berpantang makan daging.

    自从生病后,他戒吃肉。