berpantang
Verb动词
禁忌 / 戒口
释义
1. 处于不能吃或做某事的状态,以免造成伤害;2. 有禁止或阻碍做某事。
例句
Masa berpantang, dia makan ikan masin dan minum air akar.
在坐月子期间,她吃咸鱼配饭并喝草药水。
Sejak sakit, dia berpantang makan daging.
自从生病后,他戒吃肉。
Verb动词
禁忌 / 戒口
1. 处于不能吃或做某事的状态,以免造成伤害;2. 有禁止或阻碍做某事。
Masa berpantang, dia makan ikan masin dan minum air akar.
在坐月子期间,她吃咸鱼配饭并喝草药水。
Sejak sakit, dia berpantang makan daging.
自从生病后,他戒吃肉。