bermuka
Verb动词
有脸 / 有面子
释义
1. 有脸;2. 具有某种面部特征。
例句
Toyol ialah makhluk seperti budak bermuka hodoh dan botak.
传说Toyol是长相丑陋、光头的童子鬼怪。
Di meja bermuka marmar itu duduk seorang wanita.
那张大理石面的桌旁坐着个女人。
Verb动词
有脸 / 有面子
1. 有脸;2. 具有某种面部特征。
Toyol ialah makhluk seperti budak bermuka hodoh dan botak.
传说Toyol是长相丑陋、光头的童子鬼怪。
Di meja bermuka marmar itu duduk seorang wanita.
那张大理石面的桌旁坐着个女人。