berkecai

Verb动词

粉碎 / 破裂 / 幻灭

释义

1. (指玻璃、陶器等) 因掉落、碰撞等而破碎成小碎片; 2. (指希望、梦想等) 无法实现; 3. 毁灭或消失; 4. (指布、纸等) 撕裂成小片; 5. 破碎成小碎片

例句

  • Pinggan itu berkecai apabila jatuh.

    盘子掉下来摔碎了。

  • Hajat ayah berkecai apabila anaknya meninggal.

    父亲的愿望在孩子去世后破灭了。