bercambah

Verb动词

发芽 / 萌发 / 滋生

释义

1. (指种子、球茎等) 发芽。 2. (指枝叶) 长出更多。 3. (比喻) (指兴趣、意识、爱等) 在心中产生并增强。 4. (比喻) 到处大量出现。 5. (比喻) 随时间推移以各种形式发展。

例句

  • Biji jagung biasanya bercambah selepas tiga hari.

    玉米种子通常在种植后几天内发芽。

  • Minat menulis mula bercambah selepas bengkel.

    参加研讨会后,他开始萌生写作兴趣。

  • Pusat pengajian bercambah pesat di Baghdad.

    当时,教育中心在巴格达迅速涌现。