bercahaya

Verb动词

发光 / 闪耀 / 容光焕发

释义

1. (指太阳、灯、火等) 发光,照亮某处。 2. (指珠宝、钻石等) 闪烁。 3. (比喻) 变得充满活力和更好。 4. (指眼睛) 看起来有光彩。 5. (指面容) 容光焕发。

例句

  • Bintang-bintang bercahaya di langit.

    星星在天空中闪闪发光。

  • Cincin itu ada permata yang bercahaya.

    戒指上有一颗发光的蓝宝石。

  • Senyumannya manis dan matanya bercahaya.

    她的笑容甜美,眼神有光。

  • Wajah gadis itu bercahaya apabila memakai tudung.

    女孩戴头巾时脸庞容光焕发。